Rozmaryn
Rozmaryn lekarski Rosmarinus officinalis to wiecznie zielony krzew pochodzący z południowych krajów Europy. We Włoszech, Chorwacji czy Grecji roślina osiąga 1,5m wysokości. W Polsce uprawiamy rozmaryn jako roślinę doniczkową, zimującą w nieocieplanych, jasnych pomieszczeniach. Tworzy drewniejące pędy i wąskie, lancetowate liście dzięki którym z powodzeniem rośnie na stanowisku o suchym powietrzu, na którym inne rośliny by więdły.
Warunki uprawy:
Światło: duża ilość najlepiej bezpośredniego światła
Wilgotność: umiarkowana ilość wody w podłożu, znosi lekkie przesuszenie
Temperatura: w miesiącach letnich uprawiamy na zewnątrz, zimą w domu w chłodnym pomieszczeniu o temp. 5-10 st.C
Gleba: żyzna, przepuszczalna
Uprawa doniczkowa:
Rozmaryn lekarski jest rośliną bardzo aromatyczną ze względu na bardzo dużą zawartość olejków eterycznych. Ponadto jako zimozielony krzew (nie zrzuca liści na okres zimy) jest także uprawiany jako roślina ozdobna. Jednak w Polsce osiąga jedynie kilkadziesiąt centymetrów wysokości, gdyż ograniczać go będzie zarówno donica oraz my sami, używając liści i pędów w kuchni.
Zapewnijmy roślinie wszystkie wymagane warunki - jakim jest przepuszczalne podłoże, maksimum światła bezpośredniego najlepiej na zewnętrznym parapecie. Roślinę przy tym podlewamy regularnie (lepiej rzadziej, ale obficie) nawożąc raz w tygodniu ekologicznym nawozem uniwersalnym lub naturalnymi wyciągami z pokrzywy.
Zimą rozmaryn ustawiamy w nieogrzewanym (około 10st.C), jasnym pomieszczeniu aż do marca, kwietnia. Ostatecznie może roślina pozostać w ogrzewanym pokoju jednak musimy jej zapewnić minimalną temperaturę, a maksimum światła. Przez okres zimy nie nawozimy oraz umiarkowanie podlewamy roślinę.
W kuchni rozmaryn używamy do doprawiania i aromatyzowania mięs, ryb, jarzyn i ryżu. Popularne są także pędy rozmarynu - używane jako "szpilki do szaszłykowania".
Autor: Beata Dulko-Kaszowska ogrodnik i architekt krajobrazu.
Skomentuj ten artykuł: