Opakowań mogłoby przecież w ogóle nie być i nie istniałaby potrzeba ich powtórnego używania, odzysku, czy ostatecznego recyklingu. Prawo w Polsce zobowiązuje podmioty gospodarcze wprowadzające towary w opakowaniach do zapewnienia ich odzysku. Firmy mogą same fizycznie zapewnić recykling własnych odpadów (z oczywistych powodów specjalistycznych i technologicznych niewiele tak postępuje), mogą nic nie robić i zapłacić kare w postaci opłaty produktowej za masę wprowadzonych opakowań (jest bardzo wysoka!) albo - co jest najczęstsze - podpisać umowę z organizacją odzysku, która za nie wypełni ten obowiązek, a nawet złoży sprawozdanie odpowiedniego urzędu marszałkowskiego.
Jeżeli pominiemy efekt sprzedażowy - marketingowy opakowań - to z ekologicznego punktu widzenia są one przecież bardzo często zbędne, a nawet szkodliwe. Dowodem niech będą tony śmieci np. plastikowych siatek w polskich lasach. Tymczasem, kiedyś ludzie bardzo dobrze obchodzili się bez reklamówek, czy dodatkowych woreczków na cukierki, albo opakowań kremów. Wiele osób już uważa na to, żeby nie kupować pasty do zębów w dodatkowym papierowym opakowaniu, które wyrzuca się natychmiast po przyjściu do domu. Takie opakowanie nie wnosi niczego do jakości produktu.
Przyprawy na tureckim bazarze
Produkty lokalnego rolnictwa na targu
Czego jeszcze nie zauważamy, to zbędne opakowania żywności. Dobrym przykładem mogłaby być dla nas Kultura Wschodu, gdzie nie tylko nie pakuje się przemysłowo każdego nasionka przyprawy osobno, ale nawet jak sprzedawane są świeże owoce, czy ryby, sprzedawca pakuje je najczęściej w papier. Tymczasem w naszych sklepach wszystko pakuje się w folie (czasem udające biodegradowalne) - także z winy klientów. Dlaczego bowiem kupujemy coś takiego jak przyprawy po kilka ziarenek w osobnym przemysłowym opakowaniu? Albo pięć plasterków sera żółtego w foliówce?
Barwne widoki na wschodnich bazarach
Przyprawy nie muszą być sprzedawane w ziarenkach
Więcej na temat opakowań:
Torby ekologiczna na zakupy ; Torby z tworzyw sztucznych ; Więcej o marketingu i ekologii
Tekst i zdjęcia: Katarzyna Dulko
Komentarze Czytelników:
Data dodania: 2010-03-14 10:40:52 dulkomaniak
najgorsze w całej segregacji jest to, że nie wiemy tak naprawdę jaka jest waga poszczególnych surowców:
przykładowo najbardziej warte segregacji jest SZKŁO - ponieważ jeśli naprawdę nie możemy tego ponownie użyć, to należałoby przynajmniej odzyskać ten pół-surowiec. Taki słoik jest bowiem efektem wielu komplikowanych procesów i lepiej by było, żeby nie były powtarzane:
do wyprodukowania słoika potrzeba w każdym momencie jego łańcucha dostaw setek substancji, z których każda też wywiera wpływ na środowisko... wiele z nich przedostaje się do wody, inne do ziemi, inne do powietrza (m.in. metale ciężkie)... poza tym potrzeba wiele energii do produkcji w fabryce. Zastanówmy się zatem: kupować słoiki? czy jak kupić to już potem używać wielokrotnie?